Skręcenie kostki: Szybki przewodnik po pierwszej pomocy, objawach i leczeniu.
- Skręcenie to uszkodzenie torebki stawowej i więzadeł, najczęściej inwersyjne, dotykające tysięcy osób rocznie.
- Wyróżnia się 3 stopnie skręcenia, od naciągnięcia po całkowite rozerwanie więzadeł, z różnymi objawami i konsekwencjami.
- Natychmiast zastosuj protokół RICE (Odpoczynek, Lód, Ucisk, Uniesienie), aby zminimalizować ból i obrzęk.
- Maści z NLPZ (np. diklofenak) i heparyną skutecznie łagodzą ból, stan zapalny, obrzęki i krwiaki.
- Koniecznie skonsultuj się z lekarzem, jeśli nie możesz stanąć na nodze, słyszałeś trzask lub masz duży obrzęk/krwiak.
- Rehabilitacja jest kluczowa dla pełnego powrotu do sprawności, wzmocnienia stawu i zapobiegania nawrotom urazu.
Skręcona kostka? Zobacz, jak działać krok po kroku, by uniknąć groźnych powikłań
Skręcenie stawu skokowego to uraz, który dotyka rocznie około 360 tysięcy osób w Polsce. Jest to uszkodzenie torebki stawowej i więzadeł, które następuje w wyniku przekroczenia fizjologicznego zakresu ruchu stawu. Często bagatelizujemy ten problem, mówiąc o "krzywo postawionej nodze", jednak konsekwencje mogą być znacznie poważniejsze, jeśli nie zareagujemy odpowiednio. Warto pamiętać, że szybka i właściwa reakcja jest kluczowa, aby zminimalizować ból, obrzęk i przede wszystkim uniknąć groźnych powikłań w przyszłości.
To nie tylko "krzywo postawiona noga" czym tak naprawdę jest skręcenie stawu skokowego?
Kiedy mówimy o skręceniu stawu skokowego, mamy na myśli sytuację, w której struktury stabilizujące staw czyli torebka stawowa i więzadła ulegają rozciągnięciu lub rozerwaniu. Dzieje się tak, gdy stopa zostaje gwałtownie wygięta poza swój naturalny zakres ruchu. W ponad 90% przypadków dochodzi do tak zwanego urazu inwersyjnego, co oznacza, że stopa wywija się na zewnątrz, a uszkodzeniu ulegają więzadła po zewnętrznej stronie kostki. To właśnie te więzadła są najczęściej narażone, ponieważ są mniej wytrzymałe niż te wewnętrzne. W efekcie dochodzi do mikrourazów, a w cięższych przypadkach nawet do całkowitego zerwania włókien, co prowadzi do bólu, obrzęku i niestabilności stawu.
Jakie są najczęstsze przyczyny skręceń i dlaczego dochodzi do nich tak łatwo?
Skręcenia kostki są niezwykle powszechne, a ich przyczyny bywają zaskakująco proste. Najczęściej dochodzi do nich podczas chodzenia po nierównej nawierzchni, kiedy stopa nagle traci stabilność. Duże ryzyko występuje również podczas uprawiania sportów, zwłaszcza tych wymagających nagłych zmian kierunku, skoków czy lądowań, takich jak koszykówka, piłka nożna czy bieganie. Niewłaściwe obuwie, na przykład buty na wysokim obcasie, zbyt luźne lub niestabilne, znacząco zwiększa ryzyko urazu. Osłabione mięśnie stabilizujące staw skokowy, brak odpowiedniej rozgrzewki przed wysiłkiem, a także wcześniejsze urazy kostki, które mogły doprowadzić do jej przewlekłej niestabilności, to kolejne czynniki sprzyjające skręceniom. Czasem wystarczy po prostu niefortunne postawienie stopy, by doszło do bolesnego urazu.
Jak rozpoznać, że to skręcenie? Kluczowe objawy, których nie możesz zignorować
Rozpoznanie skręcenia kostki zazwyczaj nie jest trudne, ponieważ objawy pojawiają się niemal natychmiast. Jednak ich intensywność i charakter mogą wiele powiedzieć o ciężkości urazu. Zrozumienie, co dzieje się ze stawem, pozwoli Ci podjąć odpowiednie kroki i ocenić, czy domowe metody leczenia będą wystarczające, czy też konieczna jest wizyta u specjalisty.
Ból, opuchlizna, siniak co powinno Cię zaniepokoić natychmiast po urazie?
Bezpośrednio po urazie kostki, pierwszym i najbardziej oczywistym objawem jest ból. Może on być ostry, kłujący, a jego nasilenie zależy od stopnia uszkodzenia więzadeł. Chwilę później pojawia się obrzęk, czyli opuchlizna, która jest naturalną reakcją organizmu na uraz i stan zapalny. Staw staje się większy, a skóra napięta. W niektórych przypadkach, szczególnie przy poważniejszych skręceniach, może pojawić się również krwiak, czyli siniak. Jest on wynikiem uszkodzenia drobnych naczyń krwionośnych i świadczy o wylewie krwi do tkanek. Te trzy objawy ból, obrzęk i krwiak to sygnały alarmowe, których nie należy ignorować. Ograniczona ruchomość stawu i trudności w obciążaniu kończyny to kolejne symptomy, które powinny wzbudzić Twoją czujność.
Stopień I, II czy III? Naucz się oceniać ciężkość urazu na podstawie objawów
Aby lepiej zrozumieć, z jakim urazem masz do czynienia, warto poznać trzy stopnie skręcenia kostki:
- Stopień I (lekki): To naciągnięcie torebki stawowej i więzadeł. Charakteryzuje się niewielkim bólem, lekkim obrzękiem i zazwyczaj zachowaną ruchomością stawu. Możesz odczuwać dyskomfort, ale chodzenie jest możliwe, choć może być nieznacznie utrudnione.
- Stopień II (umiarkowany): W tym przypadku dochodzi do częściowego rozerwania więzadeł i torebki stawowej. Objawy są znacznie bardziej nasilone: pojawia się znaczny ból, duży obrzęk, często widoczny jest krwiak. Masz problemy z chodzeniem, a staw może wydawać się niestabilny. Odczucie niestabilności jest kluczowe.
- Stopień III (ciężki): Jest to najpoważniejszy stopień, oznaczający całkowite rozerwanie więzadeł. Charakteryzuje się silnym bólem (choć czasem, paradoksalnie, może być on mniejszy niż w stopniu II z powodu zerwania włókien nerwowych), rozległym obrzękiem i krwiakiem. Staw jest wyraźnie niestabilny, a chodzenie jest niemożliwe. To sytuacja, która bezwzględnie wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
Skręcenie czy zwichnięcie? Poznaj kluczową różnicę, która decyduje o dalszym leczeniu
Choć terminy "skręcenie" i "zwichnięcie" są często używane zamiennie, oznaczają zupełnie różne urazy, a ich rozróżnienie jest kluczowe dla dalszego leczenia. Skręcenie, jak już wspomniałem, to uszkodzenie więzadeł i torebki stawowej, przy czym kości tworzące staw pozostają na swoim miejscu, w prawidłowej pozycji. Mamy do czynienia z uszkodzeniem struktur stabilizujących staw, ale nie z jego przemieszczeniem. Natomiast zwichnięcie to znacznie poważniejszy uraz, w którym dochodzi do całkowitego przemieszczenia się kości względem siebie w stawie. Oznacza to, że powierzchnie stawowe tracą ze sobą kontakt. Zwichnięcie jest zawsze widoczne gołym okiem staw wygląda na zdeformowany, a ból jest zazwyczaj ekstremalnie silny. W przeciwieństwie do skręcenia, zwichnięcie zawsze wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, aby nastawić staw i zapobiec trwałym uszkodzeniom. Nigdy nie próbuj nastawiać zwichnięcia samodzielnie!
Pierwsza pomoc w 15 minut: Protokół RICE, który musisz znać
Kiedy dojdzie do skręcenia kostki, liczy się każda minuta. Natychmiastowe wdrożenie protokołu RICE (lub jego nowszych wariantów, takich jak PRICE/POLICE) jest absolutnie kluczowe dla ograniczenia obrzęku, bólu i przyspieszenia procesu gojenia. To podstawowe kroki, które możesz wykonać samodzielnie, zanim zdecydujesz się na wizytę u lekarza.
R jak Rest (Odpoczynek): Dlaczego natychmiastowe odciążenie nogi jest kluczowe?
Pierwszym i najważniejszym krokiem jest natychmiastowe przerwanie aktywności i odciążenie kontuzjowanej kończyny. Dalsze obciążanie skręconej kostki może tylko pogłębić uraz, zwiększyć krwawienie wewnętrzne i obrzęk, a także opóźnić proces gojenia. Jeśli to możliwe, usiądź lub połóż się, unikając stawania na uszkodzonej nodze. Daj swojemu stawowi szansę na rozpoczęcie procesu regeneracji bez dodatkowego stresu.
I jak Ice (Lód): Jak prawidłowo i jak długo chłodzić kostkę, by zmniejszyć ból i obrzęk?
Zimne okłady to Twój najlepszy przyjaciel w pierwszych 48 godzinach po urazie. Lód działa przeciwbólowo, zwęża naczynia krwionośne, co ogranicza krwawienie i powstawanie obrzęku, a także zmniejsza stan zapalny. Pamiętaj jednak, aby stosować go prawidłowo. Nigdy nie przykładaj lodu bezpośrednio do skóry! Zawsze owiń go w cienki ręcznik lub użyj specjalnego kompresu żelowego. Przykładaj lód na 15-20 minut, a następnie zrób przerwę. Powtarzaj tę czynność co godzinę w ciągu pierwszych dwóch dni. To pozwoli skutecznie zredukować opuchliznę i ból.
C jak Compression (Ucisk): Jak bandaż elastyczny może uratować sytuację?
Ucisk na kontuzjowany staw pomaga w ograniczeniu obrzęku i zapewnia pewne wsparcie. Najlepiej zastosować bandaż elastyczny lub specjalną opaskę uciskową. Ważne jest, aby bandażować staw równomiernie, zaczynając od palców, a kończąc powyżej kostki. Pamiętaj, że ucisk nie może być zbyt mocny, aby nie zaburzyć krążenia krwi. Jeśli poczujesz mrowienie, drętwienie, zimno w palcach lub zauważysz ich sinienie, oznacza to, że bandaż jest zbyt ciasny i należy go poluzować. Celem jest delikatne wsparcie, a nie całkowite unieruchomienie.
E jak Elevation (Uniesienie): Prosty trik z poduszką, który przynosi natychmiastową ulgę
Uniesienie kontuzjowanej kończyny powyżej poziomu serca to prosty, ale niezwykle skuteczny sposób na zmniejszenie obrzęku. Grawitacja pomaga w odprowadzaniu nadmiaru płynów z uszkodzonego obszaru. Kiedy odpoczywasz, połóż nogę na kilku poduszkach, tak aby kostka znajdowała się wyżej niż biodro. Ten prosty trik usprawnia krążenie i znacząco przyczynia się do redukcji opuchlizny, przynosząc natychmiastową ulgę.
Domowa apteczka w akcji: Co na skręconą kostkę kupisz bez recepty?
Po zastosowaniu pierwszej pomocy, często szukamy sposobów na złagodzenie bólu i obrzęku za pomocą dostępnych bez recepty preparatów. Rynek oferuje szeroki wybór maści, żeli i sprayów, które mogą stanowić cenne wsparcie w procesie leczenia. Ważne jest jednak, aby wiedzieć, które z nich wybrać i jak je stosować, by sobie nie zaszkodzić.
Maść chłodząca czy rozgrzewająca? Kiedy i którą stosować, by sobie nie zaszkodzić
To bardzo częste pytanie, a odpowiedź jest prosta: w ostrej fazie urazu, czyli w pierwszych 48 godzinach po skręceniu, zawsze stosujemy maści chłodzące. Preparaty zawierające mentol lub kamforę przynoszą ulgę w bólu i zmniejszają obrzęk poprzez miejscowe obniżenie temperatury i działanie znieczulające. Maści rozgrzewające są w tym okresie absolutnie niewskazane! Mogą one nasilić stan zapalny, zwiększyć krwawienie wewnętrzne i pogorszyć obrzęk. Maści rozgrzewające są przeznaczone do stosowania w przypadku przewlekłych bólów mięśniowych lub stawowych, ale nigdy w świeżych urazach z obrzękiem i stanem zapalnym.
Przegląd substancji czynnych: Diklofenak, ibuprofen, heparyna co wybrać na ból, a co na opuchliznę?
Wybierając preparat bez recepty, warto zwrócić uwagę na jego skład:
- NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne): Substancje takie jak diklofenak, ibuprofen czy ketoprofen, dostępne w postaci żeli i maści, są niezwykle skuteczne w redukcji bólu i stanu zapalnego. Działają miejscowo, przenikając przez skórę do miejsca urazu.
- Heparyna lub escyna (wyciąg z kasztanowca): Preparaty zawierające te składniki są idealne do walki z obrzękami i krwiakami. Heparyna przyspiesza wchłanianie się wylewów podskórnych, a escyna uszczelnia naczynia krwionośne, zmniejszając przepuszczalność i redukując opuchliznę.
- Octanowinian glinu (np. Altacet): To popularny środek, który również skutecznie pomaga na obrzęki i stłuczenia. Działa ściągająco i przeciwzapalnie.
Warto skonsultować się z farmaceutą, który pomoże dobrać odpowiedni preparat do Twoich objawów.
Naturalne wsparcie: Czy okłady z kapusty i maść z żywokostu naprawdę działają?
Obok farmaceutyków, wiele osób sięga po sprawdzone, domowe sposoby. Okłady z liści kapusty, octu czy maści z żywokostu to przykłady tradycyjnych metod, które mają właściwości przeciwzapalne i ściągające. Liście kapusty, dzięki zawartości siarki i witamin, mogą wspomagać redukcję obrzęku, a ocet działa przeciwzapalnie. Żywokost natomiast od wieków jest ceniony za swoje właściwości regenerujące i wspomagające gojenie tkanek. Moje doświadczenie podpowiada, że mogą one stanowić cenne wsparcie w procesie leczenia i przynieść ulgę, ale nie zastąpią profesjonalnego leczenia, zwłaszcza w przypadku poważniejszych urazów. Zawsze należy zachować ostrożność i w razie wątpliwości skonsultować się z farmaceutą lub lekarzem, aby upewnić się, że dany sposób jest bezpieczny i odpowiedni w Twojej sytuacji.
Czerwone flagi: Kiedy domowe leczenie to za mało i musisz iść do lekarza?
Chociaż wiele skręceń kostki można skutecznie leczyć w domu, istnieją pewne objawy, które powinny zapalić w Twojej głowie "czerwoną lampkę". Ignorowanie ich może prowadzić do poważnych powikłań, przewlekłego bólu i niestabilności stawu. Jako Jacek Pawlak, z pełnym przekonaniem podkreślam: w niektórych sytuacjach wizyta u lekarza, najlepiej ortopedy, jest absolutnie konieczna.
Słyszałeś trzask w momencie urazu? Nie zwlekaj z wizytą u ortopedy!
Jeśli w momencie urazu usłyszałeś wyraźny trzask, chrupnięcie lub poczułeś gwałtowne pęknięcie, to jest to bardzo poważny sygnał alarmowy. Taki dźwięk może świadczyć o znacznie poważniejszym uszkodzeniu niż tylko naciągnięcie więzadeł. Może to być objaw złamania kości (nawet niewielkiego, tzw. awulsyjnego, gdzie fragment kości zostaje oderwany przez więzadło) lub całkowitego rozerwania więzadeł. W obu przypadkach konieczna jest natychmiastowa diagnostyka obrazowa i ocena specjalisty, aby wdrożyć odpowiednie leczenie i zapobiec trwałym uszkodzeniom.
Jeśli nie możesz stanąć na nodze to sygnał alarmowy
Niemożność obciążenia stopy, czyli brak możliwości stanięcia na nodze lub wykonania choćby kilku kroków z powodu silnego bólu, to kolejny sygnał, którego nie wolno lekceważyć. Jest to jeden z kluczowych wskaźników, który sugeruje, że masz do czynienia ze skręceniem II lub III stopnia, a być może nawet ze złamaniem. W takiej sytuacji domowe leczenie jest niewystarczające, a opóźnianie wizyty u lekarza może tylko pogorszyć rokowania. Silny ból i niemożność poruszania się wymagają profesjonalnej oceny i często unieruchomienia stawu.Jakie badania (RTG, USG) może zlecić lekarz i co one wykażą?
Podczas wizyty lekarz przeprowadzi dokładne badanie fizykalne, a następnie, w zależności od objawów i podejrzeń, może zlecić badania obrazowe:- RTG (rentgen): Jest to podstawowe badanie, które pozwala wykluczyć złamanie kości. Na zdjęciu rentgenowskim nie widać więzadeł, ale jest ono niezbędne, aby upewnić się, że nie doszło do uszkodzenia struktury kostnej.
- USG (ultrasonografia): To badanie jest niezwykle przydatne do oceny stanu tkanek miękkich, czyli więzadeł i torebki stawowej. Dzięki USG lekarz może dokładnie ocenić stopień uszkodzenia więzadeł (naciągnięcie, częściowe rozerwanie, całkowite zerwanie) oraz obecność płynu w stawie czy krwiaków. W niektórych, bardziej skomplikowanych przypadkach, może być również zlecone badanie rezonansu magnetycznego (MRI), które daje najbardziej szczegółowy obraz wszystkich struktur stawu.
Od unieruchomienia do pełnej sprawności: Jak wygląda proces leczenia i rehabilitacji?
Kiedy już wiemy, z jakim stopniem skręcenia mamy do czynienia, możemy przejść do właściwego leczenia i, co równie ważne, do rehabilitacji. Proces powrotu do pełnej sprawności po skręceniu kostki to nie tylko kwestia czasu, ale przede wszystkim systematyczności i zaangażowania. Moim zdaniem, to właśnie rehabilitacja jest kluczem do uniknięcia nawrotów i przewlekłych problemów.
Gips, orteza czy tylko bandaż? Co jest najlepsze dla Twojej kostki?
Metoda unieruchomienia kontuzjowanej kostki zależy od stopnia urazu i decyzji lekarza:
- Bandaż elastyczny: Przy skręceniach I stopnia (lekkich naciągnięciach) zazwyczaj wystarcza bandaż elastyczny. Zapewnia on wsparcie, ogranicza obrzęk i pozwala na pewien zakres ruchu, co jest ważne dla szybkiego powrotu do sprawności.
- Orteza: W przypadku skręceń II i III stopnia, często stosuje się specjalne ortezy stawu skokowego. Są to stabilizatory, które zapewniają znacznie większe unieruchomienie niż bandaż, jednocześnie pozwalając na higienę i często umożliwiając częściowe obciążanie kończyny. Ortezy są wygodniejszą i bardziej funkcjonalną alternatywą dla gipsu.
- Gips: Tradycyjny gips jest stosowany rzadziej, głównie w bardzo poważnych skręceniach III stopnia z dużą niestabilnością lub w przypadku współistniejących niewielkich złamań. Zapewnia on pełne unieruchomienie, ale wiąże się z dłuższym okresem rekonwalescencji i większym zanikiem mięśniowym.
Pamiętaj, że to lekarz decyduje o najlepszej metodzie unieruchomienia, biorąc pod uwagę indywidualny przypadek.
Jak długo potrwa leczenie? Realistyczny harmonogram powrotu do zdrowia
Czas rekonwalescencji po skręceniu kostki jest bardzo indywidualny i zależy przede wszystkim od stopnia urazu oraz od Twojego zaangażowania w proces leczenia i rehabilitacji:
- Skręcenie I stopnia: Zazwyczaj powrót do pełnej sprawności zajmuje od kilku dni do 2 tygodni.
- Skręcenie II stopnia: Leczenie i rehabilitacja mogą trwać od 3 do 6 tygodni.
- Skręcenie III stopnia: W tym najcięższym przypadku, powrót do pełnej sprawności może zająć od kilku tygodni do nawet kilku miesięcy.
Ważne jest, aby nie przyspieszać na siłę powrotu do pełnej aktywności. Przedwczesne obciążanie stawu może prowadzić do ponownego urazu i przewlekłej niestabilności.
Klucz do sukcesu: Dlaczego rehabilitacja jest ważniejsza niż myślisz?
Rehabilitacja to absolutnie kluczowy element procesu leczenia, zwłaszcza przy skręceniach II i III stopnia. Bez odpowiednio prowadzonej rehabilitacji, ryzyko przewlekłej niestabilności stawu skokowego i nawrotów urazu jest bardzo wysokie. Moim zdaniem, to właśnie tutaj tkwi sedno długoterminowego sukcesu.
Rehabilitacja obejmuje:
- Poprawę zakresu ruchu: Delikatne ćwiczenia mające na celu przywrócenie pełnej ruchomości w stawie.
- Wzmacnianie mięśni: Ćwiczenia wzmacniające mięśnie stabilizujące staw skokowy, takie jak mięśnie strzałkowe, które są kluczowe dla ochrony kostki.
- Ćwiczenia propriocepcji (czucia głębokiego): To niezwykle ważne ćwiczenia, które uczą staw "reagować" na zmiany podłoża i utrzymywać równowagę. Przykłady to stanie na jednej nodze, ćwiczenia na niestabilnym podłożu (poduszki sensomotoryczne, balansery).
Dodatkowo, fizjoterapeuci często stosują zabiegi fizykoterapeutyczne, takie jak krioterapia (leczenie zimnem), laseroterapia, pole magnetyczne czy terapia manualna, które wspomagają proces gojenia, redukują ból i obrzęk, a także poprawiają elastyczność tkanek. Nie lekceważ rehabilitacji to inwestycja w zdrowie Twojej kostki na lata.
Zapobiegaj zamiast leczyć: Proste ćwiczenia, które wzmocnią Twoje kostki na przyszłość
Jak to często bywa, lepiej zapobiegać niż leczyć. Po przejściu przez doświadczenie skręconej kostki, warto podjąć kroki, aby zminimalizować ryzyko ponownego urazu. Istnieją proste ćwiczenia i nawyki, które pomogą Ci wzmocnić staw skokowy i zapewnić mu lepszą ochronę. Moje doświadczenie pokazuje, że regularna profilaktyka przynosi wymierne korzyści.
Ćwiczenia na równowagę i czucie głębokie Twoja polisa ubezpieczeniowa od przyszłych urazów
Ćwiczenia propriocepcji, czyli czucia głębokiego, są absolutnie kluczowe dla wzmocnienia kostki i zapobiegania przyszłym urazom. Czucie głębokie to zdolność organizmu do świadomego i nieświadomego odbierania bodźców z mięśni, ścięgien i stawów, co pozwala na precyzyjne sterowanie ruchem i utrzymanie równowagi. Jeśli Twoja kostka ma dobrze rozwinięte czucie głębokie, szybciej zareaguje na niestabilne podłoże, minimalizując ryzyko skręcenia.
Przykłady prostych ćwiczeń, które możesz wykonywać w domu:
- Stanie na jednej nodze: Zacznij od 30 sekund na każdej nodze, z otwartymi oczami, następnie spróbuj z zamkniętymi. Powtarzaj kilka razy dziennie.
- Chodzenie po niestabilnym podłożu: Spaceruj po miękkim dywanie, poduszce sensomotorycznej lub złożonym kocu.
- Balansowanie na jednej nodze podczas codziennych czynności: Myj zęby, czekaj w kolejce, stojąc na jednej nodze.
Regularne wykonywanie tych ćwiczeń to prawdziwa "polisa ubezpieczeniowa" dla Twoich kostek.
Przeczytaj również: Skręcona kostka: Jak szybko wyleczyć? Kompletny poradnik
Jak dobrać obuwie, aby zminimalizować ryzyko ponownego skręcenia?
Wybór odpowiedniego obuwia ma ogromne znaczenie w profilaktyce skręceń kostki. Dobre buty to podstawa, zwłaszcza jeśli jesteś aktywny fizycznie lub masz tendencję do urazów:
- Stabilne obuwie sportowe: Podczas uprawiania sportów zawsze wybieraj buty przeznaczone do danej dyscypliny, które zapewniają odpowiednie wsparcie dla stawu skokowego. Zwróć uwagę na dobrą amortyzację i stabilną podeszwę.
- Unikaj wysokich obcasów: Codzienne noszenie butów na wysokim obcasie znacząco zwiększa ryzyko skręcenia, zwłaszcza na nierównym podłożu. Jeśli musisz je nosić, zachowaj szczególną ostrożność.
- Dopasowanie: Upewnij się, że buty są dobrze dopasowane do Twojej stopy ani za luźne, ani za ciasne. Zbyt duże buty mogą sprawić, że stopa będzie się w nich przesuwać, zwiększając ryzyko utraty równowagi.
- Wymiana zużytego obuwia: Stare, zużyte buty z wytartą podeszwą lub rozciągniętą cholewką nie zapewniają odpowiedniego wsparcia. Regularnie sprawdzaj stan swojego obuwia i wymieniaj je, gdy straci swoje właściwości stabilizujące.
Pamiętaj, że dbanie o swoje stopy i kostki to inwestycja w komfort i zdrowie na lata.
