Skręcona kostka: Ile potrwa powrót do pełnej sprawności?

Skręcona kostka to jeden z najczęstszych urazów, który może przydarzyć się każdemu, niezależnie od wieku czy poziomu aktywności. Jeśli właśnie doświadczyłeś tego nieprzyjemnego zdarzenia lub opiekujesz się osobą poszkodowaną, z pewnością zastanawiasz się, ile potrwa powrót do pełnej sprawności. Jako ktoś, kto widział wiele takich przypadków i wie, jak ważna jest świadoma rekonwalescencja, postaram się dostarczyć Ci kompleksowych informacji na temat czasu gojenia, pierwszej pomocy, procesu leczenia i rehabilitacji, a także wskażę, kiedy konieczna jest wizyta u lekarza. Moim celem jest, abyś mógł świadomie i bezpiecznie przejść przez cały proces powrotu do zdrowia.

Skręcona kostka: Co musisz wiedzieć na samym początku?

Jak rozpoznać, czy to na pewno skręcenie? Kluczowe objawy

Skręcenie kostki to uraz polegający na uszkodzeniu torebki stawowej i więzadeł stabilizujących staw skokowy, najczęściej w wyniku niekontrolowanego ruchu stopy. Zazwyczaj dochodzi do niego, gdy stopa wygina się w nienaturalny sposób, na przykład podczas biegu po nierównym terenie, poślizgnięcia się czy niefortunnego lądowania. Kluczowe objawy, które powinny zwrócić Twoją uwagę, to przede wszystkim ból, który może być od łagodnego po bardzo intensywny, w zależności od stopnia urazu. Niemal zawsze towarzyszy mu obrzęk, czyli opuchlizna wokół stawu, a także często krwiak, objawiający się zasinieniem skóry. W cięższych przypadkach możesz odczuwać również niestabilność stawu, co oznacza, że kostka wydaje się "uciekać" lub jest niepewna.

Stopnie skręcenia kostki: Od czego zależy, jak poważny jest Twój uraz?

Zrozumienie stopnia skręcenia jest absolutnie kluczowe, ponieważ to właśnie od niego zależy czas gojenia i plan leczenia. W medycynie wyróżniamy trzy główne stopnie skręcenia kostki:

• Stopień I (lekkie naciągnięcie więzadeł): Jest to najłagodniejsza forma urazu. Charakteryzuje się niewielkim bólem, minimalnym obrzękiem i brakiem niestabilności stawu. Więzadła są naciągnięte, ale nie doszło do ich rozerwania. Chodzenie jest zazwyczaj możliwe, choć może być nieznacznie bolesne.
• Stopień II (częściowe zerwanie więzadeł): To poważniejszy uraz, w którym dochodzi do częściowego rozerwania włókien więzadeł. Objawy są znacznie bardziej nasilone: pojawia się znaczny ból, wyraźny obrzęk i często krwiak. Staw może być niestabilny, a chodzenie jest utrudnione i bolesne.
• Stopień III (całkowite zerwanie więzadeł): To najcięższy rodzaj skręcenia, polegający na całkowitym zerwaniu jednego lub więcej więzadeł. Ból jest zazwyczaj bardzo silny (choć czasem, paradoksalnie, może szybko ustąpić po zerwaniu), występuje masywny obrzęk i rozległy krwiak. Co najważniejsze, staw jest wyraźnie niestabilny, a chodzenie jest niemożliwe.

Pamiętaj, że prawidłowe określenie stopnia urazu jest kluczowe dla dalszego leczenia i właśnie dlatego warto skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli wydaje Ci się, że to tylko "lekkie" skręcenie.

Skręcenie a zwichnięcie: Dlaczego odróżnienie jest tak ważne?

Często te dwa terminy są używane zamiennie, jednak w medycynie oznaczają zupełnie inne urazy, a ich odróżnienie jest niezwykle ważne dla prawidłowej diagnozy i leczenia. Skręcenie kostki, jak już wspomniałem, to uszkodzenie więzadeł i torebki stawowej, które stabilizują staw. Kości pozostają na swoim miejscu, ale struktury je otaczające ulegają uszkodzeniu. Natomiast zwichnięcie stawu skokowego to znacznie poważniejszy uraz, w którym dochodzi do całkowitego przemieszczenia kości tworzących staw względem siebie. Oznacza to, że powierzchnie stawowe tracą ze sobą kontakt. Objawy mogą być początkowo podobne ból, obrzęk, niemożność obciążenia kończyny ale w przypadku zwichnięcia często widoczna jest wyraźna deformacja stawu. Zwichnięcie wymaga natychmiastowej interwencji medycznej w celu nastawienia stawu, podczas gdy skręcenie zazwyczaj leczy się zachowawczo. Dlatego, jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości co do charakteru urazu, zawsze udaj się do lekarza.

Ile goi się skręcona kostka? Konkretne ramy czasowe dla każdego stopnia urazu

To pytanie, które zadaje sobie chyba każdy, kto doznał tego urazu. Odpowiedź, jak już wiesz, zależy od stopnia uszkodzenia. Przyjrzyjmy się konkretnym ramom czasowym.

Stopień I (lekkie naciągnięcie): Kiedy wrócisz do pełnej sprawności?

Jeśli masz do czynienia ze skręceniem I stopnia, możesz odetchnąć z ulgą jest to najmniej poważny uraz i rokowania są bardzo dobre. Charakteryzuje się on niewielkim bólem, minimalnym obrzękiem i brakiem niestabilności stawu. W tym przypadku czas gojenia wynosi zazwyczaj od 7 do 14 dni. Powrót do pełnej aktywności, w tym sportowej, jest możliwy po około 2-3 tygodniach, pod warunkiem, że przestrzegasz zaleceń i nie forsowałeś kostki zbyt wcześnie. Kluczem jest tu cierpliwość i stopniowe zwiększanie obciążeń, aby uniknąć nawrotu urazu.

Stopień II (naderwanie więzadeł): Jak długo potrwa leczenie i rehabilitacja?

Skręcenie II stopnia to już poważniejsza sprawa. Objawy są bardziej nasilone: odczuwasz znaczny ból, pojawia się wyraźny obrzęk i często krwiak. Chodzenie jest utrudnione, a staw może być niestabilny. Czas gojenia w tym przypadku wynosi zazwyczaj od 4 do 6 tygodni. Jednakże, co ważne, pełna rehabilitacja, mająca na celu przywrócenie pełnej siły, zakresu ruchu i stabilizacji, może potrwać kilka miesięcy. Nie lekceważ tego etapu odpowiednia rehabilitacja jest niezbędna, aby zapobiec przewlekłej niestabilności i kolejnym urazom. To nie tylko kwestia zrośnięcia się więzadeł, ale także odbudowy ich funkcji i wzmocnienia otaczających mięśni.

Stopień III (zerwanie więzadeł): Dlaczego musisz uzbroić się w cierpliwość?

Skręcenie III stopnia to najcięższy rodzaj urazu, który wymaga od Ciebie największej cierpliwości i zdyscyplinowania. Występuje tu silny ból (choć czasem, co ciekawe, może szybko ustąpić po zerwaniu), masywny obrzęk, rozległy krwiak i wyraźna niestabilność stawu. Chodzenie jest niemożliwe. W tym przypadku gojenie może trwać od 6 tygodni do nawet kilku miesięcy. W niektórych, szczególnie skomplikowanych przypadkach, konieczna może okazać się interwencja chirurgiczna. Pełny powrót do sprawności, zwłaszcza sportowej, to proces długotrwały, wymagający intensywnej i często długiej rehabilitacji. Nie ma tu miejsca na pośpiech; zbyt wczesne obciążenie może prowadzić do poważnych powikłań i przewlekłych problemów.

Pierwsza pomoc w 4 krokach: Jak działać w pierwszych godzinach po urazie, by nie pogorszyć sytuacji?

Pierwsze godziny po skręceniu kostki są absolutnie kluczowe. To, jak zareagujesz, może znacząco wpłynąć na szybkość i skuteczność rekonwalescencji. Moją radą jest zawsze działać szybko i zgodnie z podstawowymi zasadami.

Protokół PRICE/RICE: Twoja najważniejsza strategia na ból i opuchliznę

Najważniejszą strategią pierwszej pomocy po skręceniu kostki jest protokół RICE (Rest, Ice, Compression, Elevation) lub jego rozszerzona wersja PRICE (gdzie "P" oznacza Protection ochronę). Każdy z tych elementów ma swoje uzasadnienie i wspólnie przyczyniają się do zmniejszenia bólu, obrzęku oraz zapobiegania dalszym uszkodzeniom:

• Odpoczynek (Rest): Należy natychmiast odciążyć kontuzjowaną kończynę. Unikaj chodzenia i obciążania stawu. W cięższych przypadkach, zwłaszcza przy podejrzeniu II lub III stopnia skręcenia, użyj kul.
• Lód (Ice): Stosowanie zimnych okładów jest niezwykle ważne. Pomaga to zmniejszyć ból i obrzęk poprzez obkurczenie naczyń krwionośnych.
• Ucisk (Compression): Zastosowanie bandaża elastycznego lub specjalnego stabilizatora pomaga ograniczyć narastanie obrzęku i zapewnia delikatne wsparcie dla stawu.
• Uniesienie (Elevation): Trzymanie nogi powyżej poziomu serca, na przykład leżąc z podłożoną pod nią poduszką, usprawnia odpływ krwi i limfy, co również redukuje obrzęk.
• Ochrona (Protection): Ten dodatkowy element w protokole PRICE podkreśla konieczność ochrony uszkodzonego stawu przed dalszymi urazami, np. poprzez unieruchomienie lub ostrożne poruszanie się.

Szybkie wdrożenie tych działań ma kluczowe znaczenie dla przebiegu rekonwalescencji. Im szybciej ograniczysz obrzęk i ból, tym lepiej.

Zimne okłady i kompresja: Jak prawidłowo je stosować, by przyniosły ulgę?

Prawidłowe stosowanie lodu i kompresji to podstawa. Jeśli chodzi o zimne okłady, pamiętaj, aby nigdy nie przykładać lodu bezpośrednio do skóry. Zawsze owiń go w cienki ręcznik lub ściereczkę, aby uniknąć odmrożeń. Aplikuj lód przez 15-20 minut, a następnie zrób przerwę. Powtarzaj tę czynność co 2-3 godziny w ciągu pierwszych 48-72 godzin po urazie. To najintensywniejszy okres, w którym obrzęk narasta. Jeśli chodzi o kompresję, użyj bandaża elastycznego lub opaski uciskowej. Owiń staw skokowy, zaczynając od palców stopy i kierując się w górę, zachodząc na poprzedni obrót. Ucisk powinien być stały, ale nie za mocny nie może powodować drętwienia, mrowienia ani zmiany koloru skóry (np. zblednięcia). Celem jest wsparcie i ograniczenie obrzęku, a nie odcięcie krążenia. Stabilizator kostki, jeśli jest dostępny, również świetnie spełnia tę rolę.

Najczęstsze błędy popełniane tuż po urazie i jak ich unikać

W pośpiechu i bólu łatwo o błędy, które mogą niestety pogorszyć sytuację. Oto najczęstsze z nich i jak ich unikać:

• Próba obciążania kontuzjowanej nogi: To chyba najczęstszy błąd. Nawet jeśli ból nie jest bardzo silny, obciążanie uszkodzonego stawu może pogłębić uraz, zerwać naderwane więzadła lub znacznie wydłużyć czas gojenia. Zawsze odciążaj nogę!
• Stosowanie ciepłych okładów: Ciepło, choć przyjemne, w pierwszych dniach po urazie zwiększa przepływ krwi, co prowadzi do nasilenia obrzęku i stanu zapalnego. Ciepłe okłady są dobre, ale dopiero w późniejszej fazie rekonwalescencji, gdy chcemy poprawić ukrwienie i elastyczność tkanek.
• Masowanie bolącego miejsca: Bezpośrednio po urazie masowanie może nasilić krwawienie wewnętrzne i obrzęk. Poczekaj z masażami na zalecenie fizjoterapeuty.
• Ignorowanie bólu lub zwlekanie z wizytą u lekarza: Ból to sygnał ostrzegawczy. Ignorowanie go lub zwlekanie z konsultacją lekarską może prowadzić do niewłaściwej diagnozy (np. przeoczenia złamania) i w konsekwencji do przewlekłych problemów.
• Zbyt luźne lub zbyt ciasne bandażowanie: Jak wspomniałem, kompresja musi być prawidłowa. Zbyt luźny bandaż nie spełni swojej funkcji, zbyt ciasny może uszkodzić tkanki.

Unikając tych błędów, dajesz swojej kostce najlepszą szansę na szybki i pełny powrót do zdrowia.

Proces leczenia krok po kroku: Od odpoczynku do pełnego obciążenia

Gdy minie faza ostrego bólu i obrzęku, zaczyna się właściwy proces leczenia i stopniowego powrotu do sprawności. To etap, w którym konsekwencja i świadomość są równie ważne, co w pierwszej pomocy.

Jak długo utrzymuje się opuchlizna i kiedy powinna zacząć maleć?

Opuchlizna jest naturalną reakcją organizmu na uraz i jest nieodłącznym elementem skręcenia kostki. Największy obrzęk występuje zazwyczaj w ciągu pierwszych 48-72 godzin po urazie. W zależności od stopnia skręcenia, opuchlizna może utrzymywać się od kilku dni (przy stopniu I) do kilku tygodni (przy stopniu II i III). Sygnałem, że proces gojenia postępuje prawidłowo, jest stopniowe zmniejszanie się obrzęku kostka staje się mniej napięta, skóra wraca do normalnego koloru, a zasinienia bledną. To dobry znak, ale pamiętaj, że nawet niewielki obrzęk może utrzymywać się jeszcze przez jakiś czas, zwłaszcza po wysiłku.

Kiedy wreszcie można zacząć chodzić? Bezpieczne sygnały od Twojego ciała

Pytanie "kiedy mogę zacząć chodzić" jest jednym z najczęściej zadawanych. Odpowiedź zależy od stopnia urazu i, co najważniejsze, od sygnałów wysyłanych przez Twoje ciało. Przy lekkim skręceniu (stopień I) można ostrożnie obciążać nogę, oszczędzając ją, niemal od razu, jeśli ból na to pozwala. Przy stopniu II odciążenie stopy, często z pomocą kul, może być konieczne przez 7-14 dni. W przypadku najcięższego skręcenia (stopień III) zakaz obciążania może trwać nawet do 21 dni lub dłużej, a poruszanie się jest możliwe tylko o kulach. Kluczowym sygnałem do bezpiecznego rozpoczęcia obciążania i chodzenia jest znaczne zmniejszenie bólu i obrzęku oraz brak uczucia niestabilności stawu. Pamiętaj, że pośpiech w tym etapie może zaszkodzić bardziej niż cokolwiek innego, prowadząc do nawrotu urazu lub przewlekłej niestabilności.

Stabilizator, orteza czy gips: Co i kiedy jest potrzebne?

W zależności od stopnia skręcenia i zaleceń lekarza, możesz potrzebować dodatkowego wsparcia dla stawu skokowego. Oto najczęściej stosowane rozwiązania:

• Stabilizator kostki: To elastyczna opaska lub bardziej sztywna konstrukcja, która zapewnia wsparcie i ogranicza ruchy boczne stawu, jednocześnie pozwalając na pewien zakres ruchu. Jest często stosowany przy skręceniach I i II stopnia, a także w fazie rehabilitacji.
• Orteza: To bardziej zaawansowane urządzenie, często wykonane z plastiku lub metalu, które zapewnia większe unieruchomienie niż stabilizator. Stosuje się ją przy poważniejszych skręceniach (II i III stopień), gdy potrzebne jest silniejsze ograniczenie ruchomości, ale bez całkowitego unieruchomienia, jak w przypadku gipsu.
• Gips: Całkowite unieruchomienie w gipsie jest rzadziej stosowane przy skręceniach, zazwyczaj tylko w najcięższych przypadkach III stopnia, gdy istnieje ryzyko powikłań lub gdy inne metody są nieskuteczne. Częściej gips stosuje się przy złamaniach.

Decyzję o wyborze odpowiedniego środka unieruchomienia zawsze podejmuje lekarz, bazując na dokładnej diagnozie.

Domowe sposoby, które naprawdę wspierają gojenie

Oprócz zaleceń lekarskich i fizjoterapii, istnieją również domowe sposoby, które mogą wspomóc proces gojenia i poprawić Twoje samopoczucie. Pamiętaj jednak, że są to metody uzupełniające, a nie zastępujące profesjonalne leczenie:

• Odpowiednia dieta: Zadbaj o dietę bogatą w składniki odżywcze wspierające regenerację tkanek. Białko jest budulcem, więc upewnij się, że spożywasz go wystarczająco. Witamina C (np. z cytrusów, papryki), cynk (np. z pestek dyni, mięsa) i kolagen to również ważne elementy wspierające gojenie.
• Nawodnienie organizmu: Pij dużo wody. Odpowiednie nawodnienie jest kluczowe dla wszystkich procesów metabolicznych w organizmie, w tym dla regeneracji.
• Unikanie używek: Alkohol i nikotyna mogą znacząco spowolnić proces gojenia. Alkohol rozszerza naczynia krwionośne, co może nasilać obrzęk, a nikotyna ogranicza dopływ tlenu i składników odżywczych do tkanek.
• Delikatne, dozwolone ruchy: Jeśli lekarz lub fizjoterapeuta na to pozwoli, wykonuj delikatne ruchy stopą, np. krążenia, zginanie i prostowanie. Pomaga to utrzymać zakres ruchu i poprawia krążenie, ale zawsze bez bólu!
• Wysypianie się: Organizm regeneruje się najlepiej podczas snu. Zadbaj o odpowiednią ilość i jakość wypoczynku.

Te proste, domowe sposoby mogą znacząco przyspieszyć Twój powrót do zdrowia, ale zawsze konsultuj je z lekarzem lub fizjoterapeutą.

Rehabilitacja: Dlaczego nie wolno pomijać tego etapu?

Rehabilitacja to nie tylko "dodatek" do leczenia, ale jego absolutnie kluczowy element. Pominięcie tego etapu, zwłaszcza przy poważniejszych urazach, jest prostą drogą do przewlekłej niestabilności stawu i nawracających skręceń. Z mojego doświadczenia wiem, że to właśnie rehabilitacja decyduje o pełnym powrocie do sprawności.

Kiedy i jak zacząć pierwsze ćwiczenia, by wzmocnić kostkę?

Pierwsze ćwiczenia należy rozpocząć, gdy ból na to pozwala i zawsze po konsultacji z lekarzem lub fizjoterapeutą. Zazwyczaj zaczyna się od bardzo delikatnych ruchów, które mają na celu przywrócenie zakresu ruchu bez obciążania stawu. Stopniowo zwiększa się intensywność i rodzaj ćwiczeń. Kluczowe jest, aby nie forsować się i wykonywać ćwiczenia bez bólu. Jeśli poczujesz ból, natychmiast przerwij i skonsultuj się ze specjalistą. Stopniowe zwiększanie obciążeń i skupienie się na przywracaniu pełnego zakresu ruchu to fundamenty udanej rehabilitacji.

Przykładowe ćwiczenia na odbudowę stabilizacji i czucia głębokiego

Fizjoterapeuta dobierze dla Ciebie indywidualny plan, ale oto kilka prostych ćwiczeń, które często są częścią rehabilitacji i pomagają wzmocnić kostkę, poprawić zakres ruchu i propriocepcję (czucie głębokie):

1. Krążenia stopą: Siedząc lub leżąc, wykonuj delikatne krążenia stopą w obu kierunkach (zgodnie z ruchem wskazówek zegara i przeciwnie). Powtarzaj 10-15 razy w każdą stronę.
2. Zginanie i prostowanie: Powoli zginaj stopę w górę (palce w kierunku piszczeli) i w dół (palce w kierunku podłogi). Wykonuj płynne ruchy, 10-15 powtórzeń.
3. "Pisanie" liter stopą: Wykonuj ruchy stopą, jakbyś pisał/a litery alfabetu w powietrzu. To świetne ćwiczenie na zakres ruchu i koordynację.
4. Stanie na jednej nodze: Gdy ból ustąpi i poczujesz się pewniej, spróbuj stać na kontuzjowanej nodze. Początkowo możesz podpierać się ręką o ścianę lub krzesło. Stopniowo zwiększaj czas stania i, jeśli to możliwe, spróbuj zamknąć oczy, co zwiększy trudność i poprawi czucie głębokie.
5. Balansowanie na niestabilnym podłożu: Pod nadzorem fizjoterapeuty, możesz używać specjalnych poduszek sensorycznych lub desek balansowych, aby jeszcze bardziej poprawić stabilizację.

Pamiętaj, że wszystkie ćwiczenia powinny być wykonywane bez bólu i najlepiej po konsultacji ze specjalistą, który oceni Twój stan i dobierze odpowiedni zestaw.

Rola fizjoterapeuty w zapobieganiu przewlekłej niestabilności

Wizyta u fizjoterapeuty jest niezwykle ważna, zwłaszcza przy skręceniach II i III stopnia. Fizjoterapeuta jest ekspertem, który nie tylko pomoże Ci odzyskać pełną sprawność, ale przede wszystkim zapobiegnie rozwojowi przewlekłej niestabilności stawu skokowego. To powikłanie jest niestety częste po źle leczonych lub niedoleczonych urazach i objawia się skłonnością do nawracających skręceń. Fizjoterapeuta stworzy dla Ciebie indywidualny plan rehabilitacji, monitorując postępy, ucząc prawidłowej techniki ćwiczeń wzmacniających, poprawiających zakres ruchu i propriocepcję. Dzięki jego wiedzy i doświadczeniu, Twoja kostka odzyska nie tylko siłę, ale i "pamięć" ruchową, co jest kluczowe dla uniknięcia przyszłych urazów.

Kiedy skręcona kostka wymaga pilnej wizyty u lekarza?

Chociaż wiele skręceń można leczyć w domu, istnieją sytuacje, w których natychmiastowa konsultacja lekarska jest absolutnie niezbędna. Nazywam je "czerwonymi flagami" objawami, których nigdy nie wolno ignorować.

Czerwone flagi: Objawy, których absolutnie nie można ignorować

Jeśli doświadczysz któregokolwiek z poniższych objawów, niezwłocznie udaj się do lekarza lub na pogotowie:

• Bardzo silny ból, który nie ustępuje po zastosowaniu pierwszej pomocy (lód, uniesienie, odpoczynek) i uniemożliwia nawet najmniejsze ruchy.
• Całkowita niemożność obciążenia nogi lub postawienia na niej stopy. Jeśli nie jesteś w stanie zrobić nawet kilku kroków, to jest to poważny sygnał.
• Widoczna deformacja stawu (np. nienaturalne ułożenie stopy, wyraźne przesunięcie kości). Może to świadczyć o zwichnięciu lub złamaniu.
• Drętwienie lub mrowienie stopy, co może wskazywać na uszkodzenie nerwów.
• Objawy (ból, obrzęk) nie zmniejszają się, a wręcz nasilają, mimo stosowania domowych metod przez 2-3 dni. Brak poprawy jest zawsze sygnałem do wizyty u specjalisty.
• Podejrzenie złamania kości. Czasami trudno odróżnić poważne skręcenie od złamania bez zdjęcia rentgenowskiego. Lepiej to sprawdzić.

W takich sytuacjach szybka i trafna diagnoza jest kluczowa dla wdrożenia odpowiedniego leczenia i uniknięcia poważnych powikłań.

Przeczytaj również: Ile trwa leczenie skręconej kostki? Ekspert radzi, jak skrócić czas.

Możliwe powikłania nieleczonego lub źle leczonego urazu

Niestety, zbagatelizowanie skręcenia kostki lub niewłaściwe leczenie może prowadzić do szeregu długoterminowych problemów, które znacząco obniżą jakość życia. Jako ekspert, zawsze podkreślam, jak ważne jest doprowadzenie leczenia do końca, aby uniknąć tych powikłań:

• Przewlekła niestabilność stawu skokowego: To najczęstsze powikłanie. Staw staje się "luźny", a Ty masz skłonność do nawracających skręceń nawet przy niewielkim wysiłku.
• Przewlekły ból: Uraz, który nie został prawidłowo wyleczony, może prowadzić do stałego, uciążliwego bólu, który utrudnia codzienne funkcjonowanie.
• Rozwój zmian zwyrodnieniowych w stawie (artroza): Niestabilny staw jest narażony na nieprawidłowe obciążenia, co z czasem może prowadzić do przedwczesnego zużycia chrząstki stawowej i rozwoju choroby zwyrodnieniowej.
• Ograniczenie zakresu ruchu: Staw może stać się sztywny, a jego ruchomość ograniczona, co wpływa na chód i zdolność do wykonywania niektórych czynności.
• Osłabienie mięśni stabilizujących staw: Brak prawidłowej rehabilitacji prowadzi do osłabienia mięśni wokół kostki, co dodatkowo zwiększa ryzyko kolejnych urazów.

Dlatego tak ważne jest, aby podejść do leczenia skręconej kostki z pełną odpowiedzialnością i zaangażowaniem. Twoje zdrowie i sprawność na długie lata są tego warte.